Ław(k)a – (nie)typowa kanapa | spacer i warsztaty typograficzne

Kamienne siedzisko znane było w Grecji, Rzymie i w Persji. W średniowiecznych ogrodach klasztornych i wirydarzach częściej spotykało się obsiane trawą podmurowane usypiska ziemi, czyli ławy darniowe. W okresie renesansu i baroku ponownie do łask wróciły kamienne ławy, które ustawiano w salonach i galeriach ogrodowych. Miały one fantazyjne kształty oraz zdobienia w postaci płaskorzeźb. Pod koniec XVIII wieku zaczęto wykonywać ławki żeliwne z siedziskiem z drewnianych listew. Stały się bardziej funkcjonalne, lżejsze, tańsze. Współczesne ławki zaskakują przede wszystkim odważnym designem i walorami estetycznymi. Stanowią nieodłączny element skwerów, placów, ogrodów i parków.

W trakcie warsztatów zaprezentujemy bardzo różne typy ławek w ogrodach wilanowskich. Poznamy walory akustyczne „ławy szeptów” w Gaju Akademosa, zasiądziemy na ławkach, które zostały odtworzone na podstawie kilku fragmentów odnalezionych w czasie prac wykopaliskowych w 2005 roku. Dowiemy się, czy i w jaki sposób można stać się właścicielem parkowej ławki.

Uczestnicy warsztatów zaprojektują tabliczkę, która upamiętni ich wizytę w królewskich ogrodach pałacu w Wilanowie.